۱۳ژوئیه ۲۰۲۵ - بر اساس مطالعه ای که در همایش سالانه انجمن غدد درون ریز(ENDO 2025) در سان فرانسیسکو ارائه شد، سالمندانی که دچار انزوای اجتماعی هستند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به دیابت و افزایش قند خون قرار دارند.
پس از همه گیری کووید-۱۹، انزوای اجتماعی و احساس تنهایی به عنوان عوامل مهم خطر برای سلامت شناخته شده اند. یافته های این مطالعه اهمیت آن را برای پزشکان برجسته می کند و نشان می دهد که انزوای اجتماعی را به عنوان یک عامل اجتماعی تعیین کننده ی سلامت در مراقبت از بیماران سالمند در نظر بگیرند. این موضوع به ویژه با توجه به رشد سریع جمعیت سالمندان در ایالات متحده و سراسر جهان، و شیوع گسترده ی انزوای اجتماعی و تنهایی در میان آن ها، اهمیت بیشتری پیدا می کند.
دکتر سامیا خان، پژوهشگر ارشد از دانشکده پزشکی Keckدر دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، گفت: «اگرچه مطالعات محدودی قبلاً به ارتباط بین انزوای اجتماعی و دیابت پرداخته اند، این مطالعه از نخستین مطالعاتی است که ارتباط آن را با کنترل ضعیف قند خون بررسی کرده و از نمونه ای ملی و نماینده ی جمعیت آمریکا استفاده کرده است. این موضوع باعث می شود یافته ها در سطح ملی قابل تعمیم باشند».
دکتر خان و تیمش داده های حاصل از بررسی ملی سلامت و تغذیه(NHANES) بین سال های ۲۰۰۳تا ۲۰۰۸را تحلیل کردند. NHANES، یک برنامه ی جامع برای ارزیابی وضعیت سلامت و تغذیه ی بزرگسالان و کودکان در ایالات متحده است.
پژوهشگران داده های مربوط به ۳۸۳۳ فرد بزرگسال بین ۶۰ تا ۸۴ سال را بررسی کردند که نماینده ی حدود ۳۸میلیون سالمند آمریکایی بودند. پس از تعدیل عوامل دیگر، مشخص شد که سالمندان منزوی در مقایسه با افراد غیرمنزوی،۳۴ درصد بیشتر در معرض ابتلا به دیابت و ۷۵ درصد بیشتر در معرض کنترل ضعیف قند خون قرار دارند. این موضوع نشان می دهد که انزوای اجتماعی می تواند یک عامل خطر مهم اما اغلب نادیده گرفته شده برای دیابت و مدیریت ضعیف قند خون در سالمندان باشد.
دکتر خان افزود: «این یافته ها اهمیت ارتباطات اجتماعی را برای سلامت روان و جسم سالمندان برجسته می کند. پزشکان باید انزوای اجتماعی را به عنوان یک عامل خطر بالقوه برای دیابت و افزایش قند خون در بیماران سالمند در نظر بگیرند».
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20250713/Social-isolation-in-older-adults-linked-to-higher-diabetes-risk.aspx